Gevaarlijk

Zo maar wat reacties op onze vakantiebestemming van dit jaar:

  • Is het daar geen oorlog?
  • Het is daar vast lekker rustig.
  • Doe je wel voorzichtig?
  • Hip!
  • Hè bah!
  • Dan kun je vast niet in alle gebieden komen.
  • Wel bijzonder dat jullie naar een land gaan waar veel asielzoekers vandaan komen.
  • Stoer!
  • Oké?

Misschien zeggen sommige reacties meer over onze familie en vrienden dan over het land zelf. Of hebben wij iets over het hoofd gezien? Het kan toch niet zo zijn dat Transavia drie keer per week op Tirana vliegt terwijl daar de pleuris nog altijd heerst? Zijn ze nu nog niet over die bloedwraak heen? Of zijn ze nog steeds chagrijnig over de piramidefondsen? Toch maar even wat gegoogled dan. En ja hoor: Google autosuggest heeft er al net zoveel vertrouwen in als onze familie en vrienden. De eerste suggestie die je krijgt als je Albanië intikt: Albanië gevaarlijk. Nou, dat maken we nog altijd zelf wel uit. Ik zou eerder verwachten Albanië bergen, Albanië prachtig, Albanië zielig of Albanië onontdekt.

Maar goed. Als we BNN moeten geloven zijn de wegen er wél gevaarlijk. Zo waren we ook op het idee voor deze bestemming gekomen. Nou ja, we hadden Albanië altijd al in gedachten, maar toen was het er nog echt gevaarlijk. En nu werden we weer aan ons idee herinnerd door een van de weinige programma’s die wij ongeveer net zo leuk vinden als onze kinderen: ‘De gevaarlijkste wegen’. Al zitten er nogal eens kennelijk bekende Nederlanders in die zelfs een land als Namibië niet om aan te zien maken.

Maar in Albanië was het net te doen met de lustig citerende Ronald Giphart en ene Ferry Doedens, die de kinderen blijmoedig wittetandenmans noemden. De wegen die de heren ons al vloekend toonden gaan we vast niet tegenkomen. In de anderhalve reisgids die ik in de bieb vond werd rijden op de ongevaarlijkste wegen al afgeraden. Maar ik ben BNN dankbaar voor de reminder. Dit jaar zouden we binnen Europa blijven en gingen onze gedachten alweer naar het overlopen Spanje en Italië. Tot we de prijzen van de vluchten naar Tirana opzochten. Kennelijk wou niemand daarheen. Nou ja, bijna niemand. Er was één vriend die wel enthousiast reageerde. Hij boekte de volgende dag ook een retourtje Tirana. Het was een geograaf.

Onderwerpen column